Marthe wordt ziek. 1918 - 1928

Het leven van veel mensen wordt op een dag dooreen geschud door een ernstige ziekte. Er is het leven voordien en het leven er na. Men moet zich fysisch, psychisch en sociaal aanpassen. Er komen perioden van beterschap, maar ook van hervallen. Er is opstandigheid gevolgd door aanvaarding. Marthe zal dit alles doorleven. Langzaam maar zeker doet de ziekte haar verwoestende werk: onuitstaanbare hoofdpijnen, koorts, verlamming van benen en armen, gezichtsverlies… eenzaamheid, onbegrip… De uiteindelijke diagnose zal over een chronische hersenontsteking (encefalitis) spreken. Doorheen dit alles krijgt God meer en meer plaats in haar leven, hoewel… Zelf zegt ze: "Iedereen mag en moet zijn roeping volgen, behalve ik … Ik heb gevochten met God…. Ik wens niemand zo'n gevecht met God". Maar Marthe blijft geloven, hopen, beminnen.

De grote keuze 1928 - 1930

Op een bepaald ogenblik is er iets definitiefs gebeurd: 3 december 1928. Op 22 januari 1930 schrijft zij daarover in haar dagboek: "Na jaren van angst, zonde, na zowel fysische als morele beproevingen, heb ik het gedurfd, ik heb Jezus Christus gekozen". Marthe ontdekt haar ware roeping: Zoals Fransiscus van Assisi zal zij in totale eenheid leven met Jezus. Het is de Heer zelf die haar daartoe uitnodigt. "Hoe meer ik onderworpen ben aan God en gelijkvormig met de Verlosser, hoe meer ik zal meewerken aan het komen van Zijn Rijk op aarde", zegt ze. Enkele kernpunten die haar zeer dierbaar zijn:
   de eenheid met de gekruisigde Christus,
   het belang van de Eucharistie,
   de aanwezigheid van God-Vader,
   de aanwezigheid van de Maagd Maria